Jakt

Då va 10. september endelig passert og jakta er i gang. Ettersom fjorårets jakt vart spolert av kyssesjuka har eg gleda meg som ein unge i mange veker alt. Det var ekstramoro sidan detta var Lanos fyrste jakttur og det var knytt spenning til korleis han ville te seg. Han storkoste seg med å springe og vimse rundt i lyng og kratt og fekk ved eit par anledningar fugl i nesa, så det va moro! :)

Elisabeth og hundane var med oppover te Vang og me fekk fleire fine turar etter småviltet fredag og laurdag, sjølv om det ikkje vart vilt på uss. Sidan Elisabeth måtte nedover att laurdag og været i går var fantastisk, rusla eg og Lano ein tur oppover rundt Hugakollen. Utan dei heilt store forventningane, ettersom det har jamn trafikk der i helga. Men like ovanfor Lyberg letta det eit rypekull, og kullet vart redusert med ei rype.

Lano posera med hagla og rypa (Lano kan forøvrig ikkje tilskrivast noko ære for fallet, ettersom han stod bak meg når kullet letta, men han får skryt som triveleg jaktkammerat).

Lano vart ei erfaring rikare i forhold til kryssing av blautmyr - at det i framtida nok lønner seg å springa rundt.

Etter at Elisabeth og Luke hadde dura nedover te Vestby att prøvde eg og Harald oss ut eit par turar etter hjorten. Hjorten var nok lurare enn jegarane denna gongen, så me får heller håpa det blir hjortefall seinare i haust.

Morgonstemning ved Laglim på tur ut for å sjå etter hjorten

Hovudutferd te sørlandet

I midten av august reiste, som tidlegare nemd, 5. klasse naturforvaltning på hovudutferd te sørlandet. Eit stramt program og ivrige turguider klaffar som regel dårleg med studentar som er fotointerreserte og har ynskje om å nytta meir tid enn gjennomsnittet på ulike lokalitetar. Dette førte til at undertegnede stortsett var sist i flokken, eller gjerne litt bak, når me var på tur. Dette va igrunn litt synd, for me var innom mange spennande plassar eg gjerne skulle nytta meir tid på. Forhåpentlegvis får eg meg ein tur nedatt ved ein seinare annledning.

Dette er frå dei nedlagt gruvene i Knaben. Ei jente i klassa stod på desse gamla lodda under ein presentasjon me fekk i det gamle "kabelkontroll huset".

Nest siste dagen var me på utflukt til Oksøy - Ryvingen landskapsvernområde i Søgne kommune. Her er me oppå det høgste punktet, der tyskarane under krigen hadde skytestillingar i frå.

Norsk natur farvel?

Tittelen på innlegget er inspirert av professor Sigmund Hågvar ved UMB, som me femte klasse ved master i naturforvaltning har vore på åtte dagars hovudutferd til Sørlandet med. For eit par år sidan gav Hågvar og Bredo Berntsen ut ei bok der dei med bekymring sette fokus på den gradvis nedbygginga og fragmenteringa av norsk natur. Som ein indikasjon på dette blir det drage fram at ved starten av 1900-talet var omlag halvparten av Noreg å rekne som "villmarksprega", i dag er denne delen minka til i underkant av 12 % (kjelde: dirnat.no).

Gjennom feltarbeidet til masteroppgåva mi har eg i sumar vore på Beitostølen for å kartlegge vegetasjon og vegetasjonsendringar, med fokus på med dei menneskeskapte landskapsendringane. Dagens bilete er tydlege bevis på inngrep og kor mykje tilrettelegging me menneske krever for å få ei hytte på fjellet der me ska nyte den friske lufta og naturen rundt oss. Biletet over er frå ei myr ved skistadionen som grøftes for å gjera plass til fleire hytter. I bakgrunnen skimtes nokre nyleg oppsette hytter.

Dette biletet er frå ei myr som det akkurat har vorte take hol på.

Under vatn

Har vøre så heldig at eg har fått moglegheiten til å teste ut eit undervasshus for speilrefleks dei siste par dagane. Verkeleg artigt å få bilete frå miljø ein vanlegvis ikkje oppheld seg i.

Undervassgjerde i Nørsvinsfjorden (kanskje det er sjøku der?).

Ein liten ørkytunge (gørrkim), annslagsvis 2 cm lang.

Fyrste del av labben te Lano som æ på tur ut i vatnet.

Lano på tur ut i vatnet

Lano utforskar Vangsmjøsa

Tur nordover

Intill i sumar hadde eg ikkji vore lenger nord i Noreg enn Tolga. I skrivande stund er eg faktisk nordover for andre gong denne sumaren. Og eg ser ikkje bortifrå at det blir fleire turar nordover - det er enormt flott oppi her. Legger ved nokre kjappe minner frå dei siste dagane.

Måke ved Saltstraumen

Me var på topptur til Halsatuva (528 moh), her frå toppunktet.

Elisabeth og Luke på tur ned frå Halsatuva, delar av Halsa skimtast i bakgrunnen

Kanotur på Grønåsvatnet.

Utsikt over Grønåsvatnet

I går kveld var me ute på sjøen og padla oss ein tur i kveldssola

Sola, rett før den smyger seg bakom fjellet

Padleåre

Ei stund sia sist

Gjennom dei siste vekene har eg fått sett mykje av variasjonen i Noreg. Eg har vore på vegetasjonskartlegging i Vik i vest, Vesterålen i nord, og i Brumunddal i midt/aust av landet. Det har verkele vore artigt å sjå delar av landet ein verken har sett eller har vitja tidlegare. Sidan alt har vøre i jobbsamanheng har det ikkje vore mykje tid til fotografering, legg ved litt av det eg har sett.

Ferja mellom Horten og Moss

Utsikt over Vik i sogn

Fellesbefaring i kartleggingsområdet på øya Hadsel i Vesterålen, i bakgrunnen ser ein Lofotenfjella

Det var uvær i vente når eg stod på ei svær myr i Furnes allminnin, Brumunddalen.

Ein kan godt forstå at folk ser skrømt og andre skumle skapningar når ein møter på rotvelter som denne

I går kveld var eg ein tur oppover Gilafjellet her heime i Vang. Der møtte eg denne heiloen

På same turen fekk eg også bilete av steinskvett og løvsanger. Litt artigt å få bilete av dei i lag.

Feltarbeidar

Sesongen som feltarbeider byrjar i morgon. Då set me uss på flyet te Sogndal for å byrja på vegetasjonskartlegginga som skal gjennomførast i området rundt Vik. Legger ved nokre minne frå fjorårets feltsesong.

Mengder av innsekt

Bøyd fløy, etter eit fall

Ein kjend positur for ein vegetasjonskartleggar (om du ser ein person som står slik i skogen har han ikkji rømt frå ein institusjon eller tilsvarande, men er i djup undring over kva vegetasjonstype han befinn seg i).

Den sjeldne og fine Svartkurla

Ein artig knokkel, som også kunne nyttast som maske.