Lars Østbye Hemsing

Østensjøvannet

2011-04-14T21:14:00.007+02:00

Kanadagås i farta

Fotografering av andefugl ved Østensjøvatnet i det isen sprekker opp er ein velkjent våraktivitet for fugl- og fotointeresserte. I år, som i fjor, tok eg turen innover til hovudstaden tidleg ein morgon i håp om nokre blinkskot. Med meg på lasset hadde eg ein nederlandsk student, Esgo, som skal arbeid i tre månader på instituttet. Han er veldig fotointeressert, men hadde lite erfaring med fuglefote, dermed tenkte eg at Østensjøvatnet var ein bænkers plass å starta.

Esgo og svanene

Etter å ha konferert med yr.no fann me ut at me sku reise ut torsdagsmorgonen i forrige veke. Då var det nemmleg meldt strålande sol - og det gjev jo som kjent moglegheiter for flotte bilete i strålande morgon lys. Slek gjekk det ikkji. Det la seg til eit temmleg tett skylag i vest, som effektivt forhindra alle forsøk frå sola på å trenge i gjennom. Litt kjipt ettersom eg hadde skrøte "the amazing morning light" høgt opp i skyen. Men Esgo verka uansett tilfreds. Frå før hadde han mest erfaring frå landskaps- og blomsterfotografering, så dette innebar mykje meir action enn han var vant med frå før. Så eg trur det gav meirsmak.

Det viktigaste er ikkji alltid å få resultatet ein ser for seg på førehand, men å koma seg ut og kosa seg med det ein likar å gjera. Ein kjem alltids heim med nokre bilete ein ikkji hadde frå før ;)

Uansett om lyset ved Østensjøvatnet var så om så, så fekk me iallefall oppleva eit fantastisk lys i det sol var på tur opp ved avreise frå Ås.

Ås-tåka

2011-04-12T21:34:00.004+02:00

Dei som har budd og eller oppholdt seg i lengre tid på Ås kjenner til utrykket Ås-tåka. Tåka er ikkji noko meir spesielt enn vanleg tåke, men ved dei rette tilhøva blir den tjukk som graut og kan bli liggjande i dagasvis, i verstefall vekesvis (om ikkji anna så kan det iallefall føles slik). Ein av kara på kontoret meinte at når han hadde fløtt hit på midten av 80-talet hadde det ikkji vore anna enn tåke både vår og haust dei tre fyrste åra han hadde budd her... Eg har riktig nok ikkji opplevd tilsvarande tåke, og det er vel ein viss fare for at han kan ha lagt på litt for kjentfolk. Uansett, tåka er tjukk, til tider forhatt - men likevel så er den både trollsk og stemningsfull.

Så gødt å riste seg..

2011-03-25T14:19:00.004+01:00

No vart lengselen etter fjellet for stor. I går fylte me bilen og dura oppover te Vang. Her har riktig nok mildver, regn og sterk vind lagt ein betydleg dempar på skiføret, men eg og Lano fekk uss ein tur oppover Heensfjellet frå morgon av medan Elisabeth og Luke vart at heime for å jobbe med masteroppgåva som snart skal leverast inn.

Vinden var litt i surate laget, slik at det freista ikkji all verda å prioritera fotopauser. Men kva er vel meir herlegt inn ein hund med ører og lepper som ristar av seg vind og blest?

Rådyr til frukost og rådyr kvelds

2011-03-23T22:27:00.003+01:00

Den siste veka har me jamnleg hatt besøk av fire rådyr utanfor her me bur. I det me har kika ut av soverommsvindauget om morgonen har dei rusla forbi på jordet her Medan dei trasker over isen i skumringa for å koma seg til naboen og gomle i seg litt av litt havren hans.

Kveldsrådyr

Morgonrådyr

Hønsehauk

2011-03-09T19:51:00.003+01:00

Søndag fekk eg oppleva hønsehauk på nært hald. Kanskje ikkje i den settingen eg helst hadde håpa å få oppleva hønsehauk i, men eg fekk likevel oppleva og studert den så nære som eg sjelden har fått før.

Søndag rundt lunsj, omtrent i det 5-mila sette i gang ringte ei venninne som arbeidar på ein opplevelsesgard ikkje langt her i frå. På den garden har dei blant anna ei fugleinnhegning med høner, påfuglar og fasaner. Og inn i eine fasaninnhegninga hadde ein hønsehauk klart å lure seg inn i eine av fasaninnhegninga og skaffa seg eit enkelt måltid.

Det var ein tydeleg malplasser og stressa hauk som flaug att og fram mellom nettingveggene. Dermed tok me ikkje lange kikken og holdt oss på avstand for å unngå å stresse den meir enn nødvendig.
Det føles ikkje heilt rett å sjå slike vakre fuglar i fangenskap. Men det var likevel ein moglegheit for å få oppleva og studert fuglen under rolege og kontrollerte omgivelser.

Eg kan melde om at hauken etterkvart vart slept ut, og forhåpentlegvis lever den i det fri i beste velgåande.

"Topptur"

2011-03-07T21:51:00.003+01:00

Fredags ettermiddag stakk eg litt tidlegare frå kontoret for å stikke på topptur før sola gjekk ned. Eller "topptur" er vel meir dekkande. For Follotraktane er vel knapt noko som kan minne om ein topp (anna enn tretopper), i bestefall kan det etter mi ordbok bli sett på som ein ås, eller ein haug. No er no eg vaksen opp i ei fjellbygd og er vel i overkant bortskjemt med flotte toppar og solide motbakkar. Men i mangel av noko anna, tek ein det ein har.

No når abstinensane etter motbakkar og skiturvart for stor pakka eg sekken og tok med meg bikkjene på tur til ein ås eg har vore på feltkurs på ein gong. Det kan faktisk hende at toppunktet bikker 200 moh. så det er jo ikkje så aller verst..

Uansett kor høg eller lav denne forhøginga i landskapet er, så var den iallefall høg nok til at kveldssola slapp til med sine siste stråler

Det er vel ingenting som er betre middagsmat enn bålgrilla pølser!!

Om ikkje pelsen er optimal finns det ikkje noko som er stort betre enn å krype ned i Fjellduken etter å ha slete seg gjennom djupsnøen.

Bål er fascinerande greier. Utrule kor lenge ein kan bli sitande å berre stirre inn i flammane og la tankane flyte. Dette var ein verkeleg idyllisk måte og avslutte ei strevsam arbeidsveke på!

I gang igjen

2011-03-02T21:07:00.003+01:00

Siste rest av kveldssol på osp ved Kjenn

Dei som kikker innom denne bloggen innimyljo har vel fått med seg att det har vore lite aktivitet her dei siste seks månadane. Men no prøver eg å vera i gang att. Det er ikkje det at eg ikkje har take bilete, men det er berre greit å roe ned med ting innimyljo.

Derfor har det har vorte meir bilete enn tekst dei siste dagane. Sidan det er meir freistande å berre legge ut eit bilete enn to i ny og ned i staden for å setta seg ned og skrive noko vetugt til bileta. Det har vel òg ein samanheng med at dei fleste bileta frå denne perioda stortsett er take i nærleiken av huset, i ledige stunder, utan at noko meir spennandes kan seiast om det :)

ikkji lenge att..

2011-03-01T22:24:00.004+01:00

våren er i anmarsj.
dagane blir lengre og lysare.
gradestokken er stadig oftare på "riktig" side av null..

...då er det ikkje lenge att før me ser meir te desse krabatane her.

Vinter = Ski

2011-02-28T22:09:00.004+01:00

"Skimessigt" har denne vinteren vore heilt fenomenal. Eg har vore på ski tre-til fem gonger i veka, både med og utan hund (mest med då sjølvsagt). Sjølv om dei fleste turane har føregått med hovudlykt på Vestbys jorder har eg heldgivis fått med meg nokre turar med kamera i dagslys òg.

Skiløper i Solnedgang i romjula på Hurum.

Min gode venn Sigurd på skitur med Luke i Fyresdal.

Skiløperer på Rødvann på Hurum.

God morgen elg!

2011-02-28T21:16:00.002+01:00

No har tida på året kome der elgen byrjar å bli nærgåande å trekke nærare husa. Media kan melde om nærgåande elger mellom anna på Majorstuen, på Ås, i Elverum - og no kan eg melde om at dei har byrjar å tusle rundt husveggen her på Kjenn òg.

I forige veke hadde me besøk av ei ku med to kalvar som låg å slappa av etter ein velfortent frukost frå hagen te naboen. Kan du sjå den tredje elgen? (Det kan ikkje eg heller, vart ikkje klar over den før dyra la i veg over isen)

Berre for eit par dagar sidan hadde me nok ein gong besøk her ein morgon. Nok ein gong tre dyr, men no var det ein av kvar (ei ku, ein kalv og ein okse). Desse hadde tydlegvis meir is i magen og holdt seg roleg sjølv om eg gjekk ut for å koma meg på jobb om morgonen.

Lysere tider

2011-02-22T21:40:00.002+01:00

No går det sannelig mot lengre og lysare dagar. Det er gødt å få kunne oppleva dagslyset i friluft igjen, og ikkje berre sita inne på kontoret med lengsel i blikket..

Topptur - vinjerock

2010-07-30T10:13:00.006+02:00

Vinerock er ein rockefestival som føregår ved Jotunheimens forgård her i Vang. Dette er på ein måte "hjartebarnet" til alle vangsjeldningar og dei fleste bidreg på ein eller anna måte. Mitt bidrag i dei fem åra festivalen har halde på, har vøre å vera festivalfotograf.

I år vart eg sendt ut for å dekke to toppturar, Uranostind (2157 moh) og Austre Torfinnstind (2119 moh), som er nokre av aktivitetane ein kan få med seg på Vinjerock.

Uranostinden var desverre avbrote undervegs, hovudsakleg på grunn av tåke, men trur dei fleste turdeltakarane var såpass blaute at det i grunn var ei grei avgjerdsle. For når fjellføraren vart usikker på kvar me var hen oppå breen, var det like greit å snu.

Stemningsrapporten frå breen rett før me snudde

Turen til Austre Torfinnstind gjekk derimot i mykje betre vér og toppen vart nådd!! Dette var ein forholdsvis luftig tur med mykje klyving/klatring og der lårmusklaturen verkeleg fekk køyrt seg! Turen byrjar på 1060 moh ved fjellvatnet bygdin og går nestne 1100 høgdemeter rett opp til toppen. Ein vinn høgde meter forholdsvis fort når det er så bratt - men mjølkesyra var ikkje langt unna, verken på tur opp eller ned.

Klyving forbi eit kritisk punkt ganske tidleg i renna me forflytta oss opp over i.

Når ein går opp ei renne med mykje laus stein og forflytninga tiltider skjer ved klyving/lausklatring på små hyller kan det til tider bli svært krevjande å vera fotograf med innslag av høgdeskrekk... Men eg fekk no høkla meg både opp og ned, og det var ein kjempeflott topp med solid utsikt!

Her gjeld det å halde tunga rett i munnen når ein går/kryp oppover.

Fornøyd gjeng på toppen!

Tilbake frå feltarbeid

2010-07-13T22:34:00.005+02:00

No har eg endelig ferie etter tre veker i felt på vegetasjonskartlegging i Nord-Østerdalen. Det har ikkji vorte mykje oppdateringar, men mykje bilete. Meir hadde det nok vorte om eg hadde prioritert å bære med meg fotoutstyret kvar dag. Men når ein skal vera ute å gå 10 - 12 timar om, er det fort å nedprioritera fotoutstyret, til fordel for ein lettare ryggsekk. Men har uansett fått mange gode opplevingar å sjå tilbake på. Med alt i frå funn av ulvekadaver til funn av den vesle planta dvergtettegras.. Kveldens bilete er frå ei av dei artigaste opplevingane i løpet av denne tre-vekers perioda - sjølv om det eigentleg starta med at eg nok ein gong hadde uflaks

Dette føregjekk ein søndagskveld, og kvelden i førvegen hadde eg vore på seterfest i Vingelen. Som i alle festlege lag var det nok av både god mat og godt drikke som vart sett pris på til lang utpå morgonkvisten. Med søndagen som ein av tidenes (etter mitt skjønn) varmaste og lengste dagar såg eg verkeleg fram til å koma tilbake til setra me budde på opp i Høstdalen (Alvdal) for å få slappa av og prøvd å restituere meg til nok ei veke med kartlegging.
Når kveldingen så kom, og eg hadde tøffa inn på tunet til setra me budde på låg ikkje nøkkelen på avtalt plass. Typisk! Tenkte eg. Lettere sletin og småirritert ringte eg dei andre karane, som var på tur oppover igjen får Ås, der eg fekk bekrefta av nøkkelen hadde vorte med nedover til Ås før helga. Men, dei var her om ein tre timers tid... "Flott".

Etter vel 2,5 times venting i bilen, når både pondus og aviser var lest ut og floraen var bladd gjennom nokre gonger, vart eg plutseleg var ei jordugla som flaksa forbi, over jordet, nedanfor bilen der eg sat å kjeda meg. Sannelig var den på jakt, og sirkla rundt på jordet nedanfor meg. Fleirfoldige runder.

Då var det berre for meg å hive meg rundt, finne fram kamerautstyret og parkere bilen i jordekanten og håpe på at ugla skulle kome tilbake frå redet/ungane etter ei vellukka jakt. Og etterkvart kom ugla som bestilt den.
Den sirkla over jordet i framkant av meg, og kom fleire gonger rett over bilen (berre 10m i frå!). Dette var verkeleg moro!! Det er mange, mange år sidan sist eg såg jordugle - og eg hadde heller aldri i mitt liv sett den så godt før! Morro!

Tiltross for at eg var båden segin og trøyt og i tilegg temmleg bitter for at eg måtte sita i bilen å vent, var dette fort gløymt når ugla gjorde sitt inntog rett utanfor bilen. Plutseleg gjekk dette frå å vera ein av dei kjipaste, til ein av dei mest minnerike kveldene på lenge.

Marisko

2010-06-27T19:58:00.004+02:00

Blir ei kjapp oppdatering før eg reiser ut på for ei ny veke i felt.
Var ein tur i Rendalen i dag og fotograferte marisko. Ein fasinerande orkide som eg alder hadde sett før.

Det har no skjedd litt av kvart likevel...

2010-06-09T21:32:00.005+02:00

Kveldssong frå Svarttrost

Eg syns blogger som sjeldan blir oppdatert er temmleg kjipe. Og det er vel ein viss fare for at min eigen blogg kan inkluderast i denne kategorien. Og, ja, eg er smertelig klar over at det er alt for lenge sidan eg har oppdatert, og det er ikkje fordi det har skjedd for lite, heller tvert i mot, for det har nemmleg skjedd litt av kvart:

- Eg har levert og forsvart masteroppgåva mi med tittel: "GIS-modellering av potensiell naturleg vegetasjon (PNV): Ein metodestudie frå sentral Sør-Noreg"

- Eg har gjennomført og stått på siste eksamen

- Eg og Elisabeth har vore på tur til Evenstad og Østerdalen

- Eg har vore i konfirmasjon på Toten

- Eg og Elisabeth har vore på kano og fisketur på Hurum

- Eg har vore i Horten å fiska med Sigurd. Temmleg stusslig med fangst men fekk sjå Hortens brattaste bakke og på turen heim; Noregs kortaste ferje tur (Svelvik - Verket).

- Og på mandag byrja eg å jobbe ved Norsk institutt for Skog og landskap

Ikkje rart det har vorte lite blogginnlegg av dette - men har fått ein del bilete som nok vil koma dryssande etter kvart ;)

Godt å klø seg

2010-05-28T19:16:00.002+02:00

Er ein liten tur på Evenstad att no før helga. Eg og Tommy tok med oss kvar vår hund og tusla ein tur oppi lia. Biletet syner ein tilfreds Luke som med stor iver klør seg på ryggen i lyngen.

Flytende øyer

2010-05-23T18:04:00.005+02:00

Gjennom heile året har eg og Elisabeth fortalt om og skryti av dei flytande øyene på Kjennstjernet til vennene våre. Men stortsett kvar gong følk har vøre på besøk, har øyene løgge i ro langs kanten. Men utpå dagen i går snudde plutseleg vinden og øyene drog i veg over vatnet.

Så til dei som trur me har skrøna, her er beviset:

Berre 9 dagar att no..

2010-05-06T18:10:00.004+02:00

Med ein kvitveis frå lunsjpausa i dag, stadfestar eg at det no berre er 9 dagar til masteroppgåva skal leverast (!). Det kjem til å bli ei hard veke. Men dæven kor gødt det ska bi å få levert!!

Glea me!

kjapp oppdatering: Orreleik

2010-04-27T20:23:00.003+02:00

Dette blir ein kjapp oppdatering frå orreleiken eg var på i natt. Vart ein artig og flott leik i fint morgolys. Fekk ikkji heilt oversikt, men eg vil tru det var 10-12 haner, 2 høner og ein fotograf til på leiken.
(kjem tilbake med litt meir seinare)

Hønene omsverma av haner

Kveldstur ved Kjennstjernet

2010-04-22T22:22:00.003+02:00

Tok meg ein snartur ned til vatnet, nedanfor her me bur, rett før solnedgang. For å slappe av litt etter eg hadde forspist meg på grillmat.
Tok med meg 7Den og 500en i tilefelle det skulle passere no fugl - det gjer det som oftast, men på alt anna enn fotohald.

I det sola byrja å bikke nedom skogkanten byrja denne kvinand hoa å symje ut på vatnet, temmleg langt utpå. Men med refleksjonane frå bjørkene i bakgrunnen, vart det ganske stiligt lell, syns no eg.

Østensjøvatnet

2010-04-13T22:30:00.004+02:00

Kurtiserande kvinand hann

I helga tok eg ein kjapp mørgotur innom Østensjøvatnet i Oslo. Der er det som kjent gode moglegheiter for artsbilete av mange andefuglar, og særleg no som isen framleis låg på delar av vatnet. I tilegg til gode artsbilete kan ein òg få med seg mange artige situasjonar som kan gje spenande bileter om ein vel å arbeid med det - satsar på fleire turar dit.

Stokkand kamp

Nok ein kurtiserande kvinand hann

Dukkande sothøne

Krikkand hann

Klarte jo ikkji å dy meg...

2010-03-30T20:14:00.003+02:00

Klarte sjølvsagt ikkje å dy meg. Måtte ta meg ein tur for å sjå etter Lappfiskendene igjen. Heilt sidan fyrste gong eg såg den som ein kvit flekk i teleskopet til fadern på Nørsvinnsfjorden heime i Vang, har dette vore ei av dei finaste endene i mitt syn (særleg hannen). No har eg riktig nok sett verken stellerand eller praktærfugl (anna enn på bilete ), og “ja” det er fine fuglar dette også. Men eg er likevel fascinert av dei enkle og reine nyansane og teikningane på denne fuglen. Sidan dei vanlegvis hekkar i frå Aust-Finnmark og vidare mot Sibir er det litt ekstra stas å få oppleva dei på trekket nordover.

I ettermiddag var eg så heldig å få vera der åleine – og det er alltid best å kunne få fotografera i fred og ro. I den grad det er mogleg med trafikken på Nessetvegen i bakgrunnen. Heldigvis følte eg at eg bildemessigt sett fekk litt meir uttelling, enn tidlegare i dag. Artigt å føle ein får litt uttelling òg, ettersom det ikkje er kvardagskost å få oppleve denne arten.

Lappfiskand

2010-03-30T13:31:00.001+02:00

I dag skulle eg eigentleg ein kjapp tur nedom Bunnefjorden, før eg skulle på skula, for å sjå etter eit lappfiskand-par eg hadde høyrdt rykter om at skulle vera der. Og der var dei. Temmleg langt utanfor fotohald. Men eg fekk iallefall sett dei!
Når eg kom, stod dei ein 5-6 andre folk og speida, og dei kunne fortelja at det kunne hende den kom symjande nærare, slik at det vart mogleg å få bilete. Så då var det berre å smørja seg med tålmod å setta seg og vente.

Og heldigvis kom dei nærare, fleire gonger! Det var artigt, ettersom det er ein art som ikkje er vanleg å sjå på desse kanta og som eg samtidig alder hadde fotografert før. Sjølv om han kom nærare var det trugt nok hold; bileta er nemmleg take med 7D, 500mm og 1,4x konverter. Veldig takknemmlig for at eg hadde det utstyret i dag!

Vart ikkje rare turen på lesesalen - så det før eg prøve å setta meg ned for å ta igjen no.

Litt meir rådyr

2010-03-26T17:51:00.003+01:00

For å få litt variasjon innimellom skrivinga slenger ut eit bilete til av dei tre rådyra som har vøre rundt her i vinter.

God start på dagen

2010-03-24T21:07:00.003+01:00

Dette blir vel litt oppfølging frå forrige innlegg:

Vart var denne vesle rådyrbukken medan eg stod og kokte graut te frukost i dag tidleg. Heiv meg rundt. Og fekk nokre bilete ut soverommsvindauget - og grauten vart ikkji svidd! God start på dagen :)

Trapp-/verandabilete

2010-03-21T20:45:00.006+01:00

Elg i soloppgang frå verandaen. Ein morgon stod det fem elgar utanfor sovreoms vindauget. Fire av dei kan skimtast her.

Går mykje i skriving om dagen. Skulle vøl berre mangle ettersom det er under 2 månadar til masteroppgåva skal leverast (!). Det byrjar verkeleg å dra seg til no, og det er nok ikkje fotografering og turar i skogen som kan prioriterast utover. Her ein morgon var denne krabaten ein tur innom garasjen og henta seg litt glava. Ut i frå det me har sett til han dei siste vekene er det mogleg att han driv å etablerar bustad bak utedoen. Tatt frå trappa i stillongs.

Heldigvis bur me i skogen. Og her opplevast nærleiken til naturen kvar dag. Derfor vil dagens bilete dedikerast til korleis eg stortsett opplevar naturen om dagen. Samtlege bilete er take frå trappa, verandaen eller vindauge her me bur.

Ein morgon var det rart korleis det "hamra" inne i sikringsboksen. Lurte fælt på kva som kunne vera gale. Heldigvis var det berre flaggspetten som sat å hamra på stolpen med ledninga som gjekk til huset. Biletet er take gjennom kjøkkenvindauget over ei skål havregraut.

Gjennom heile vinteren har fyrst fire, så tre, rådyr vore fast innslag på isen kveld og/eller morgon. Plutseleg kom dei tuslande i strålande sol ein søndagsføremiddag og eg fekk eit par bilete frå skrivebordet.

To tvillingkalvar fotografert i underbuksa frå soverommsvindauget.

Dette er enkle og kvardagslege natturopplevingar som er langt i frå sensasjonelle eller spektakulære. Men med forkjærleik for natur og stor interrese for det som befinn seg utanfor dørstokken tek ein sjølvsagt med seg det ein kan av naturopplevingar av alle slag. Uansett gjev det minner ein kan ta med seg og tenkje tilbake på.
Og eg reknar med at det er vel kanskje fleire som har det slik? :)

Den sterkastes rett

2010-02-15T19:14:00.007+01:00

Litt inspirert av dette innlegget til Ronny Solheim kom eg på at eg var ute for ein liknande oppleving for ein del årsidan (det var vel siste året på vidaregåande om eg ikkji hugsar heilt feil). Dessverre hadde eg berre med meg ein liten ixus med 4 megapixel (bildekvaliteten er dermed ikkji stort å skryte av).

Det var ein kald føremiddag mot slutten februar og eg var på tur heim frå samvirkelaget nori Vang. På tur oppover Heensgardane vart eg merksam på ein annsamling av 30-40 kråkefugl i det gamle opsetreet ved ei innkøyrsel. Eg tenkte umiddelbart ikkje meir over det, ettersom det er revfarm i nærleiken, og det er vanleg med kråkefugl i området.

I det eg nærmar meg blir eg legg eg merke til at det er noko mørkt noko som tumlar rundt i innkøyrsla under ospetreet. Det fyrste som slår meg er at det må vera ei skadd kråke eller skjære. Det var ikkje langt frå sanninga. Ettersom eg nærmar meg, skjønar eg mindre og mindre av kva eg ser. Eg ser at det er noko mørkt, antaklegvis ein fugl, som tumlar rundt ved den eine portstolpen. Plutseleg går det opp for meg; det er ikkje ein fugl – det er to! Den andre litt større, klart lysare og spraglete. Sjølvsagt. Med eit går det opp for meg: Det er ein hønsehauk som trælar med å overmanne ei kråke.

Hønsehauken, som er ein ung hannfugl, ser ut til å vera ein uerfaren jegar. I kombinasjon med kråkas overlevingsinnstinkt blir det ingen lett match for hauken – som i realiteten har oddsen på si side.
Kamphanane tumlar fleire rundar rundt i innkøyrsla før dei endar utfor vegen, og ned ein bratt skråning i eit skogholt. På dette tidspunktet forsvinn kamphanane ut av synet.Eg blir nysgjerrig på korleis dette går. Eg får ratta bilen rundt, og trillar nedover vegen att for å få sjå korleis det går nedi skogholtet.

Der ser eg ingenting. Forundringa blir stor. Det tok ikkje lenger tid å snu bilen enn at dei framleis burde vera i nærleiken. Nysgjerrigheita blir større. Eg bestemmer meg for å liste meg ut av bilen for å sjå om eg kan få betre oversikt. I det eg trår ut av bilen skimtar eg ein stor skygge som lettar inne i skogen. “Men i h…...”, tenkjer eg. I det eg blir klar over storleiken. Det der var ingen hauk! Det der var jo ei kongeørn.

Med eit ser eg det. Det ligg på bakken frå staden ørna letta i frå. Det er hauken – den er død. Og eg ser ingen teikn til kråka. Det tyder på at ørna har tatt livet av hauken, og fått med seg kråka som eigentleg skulle bli haukemat.

Dette var eit klart døme på at prinsippet om den sterkastes rett er rådande i naturen.

Sidensvans

2010-02-14T16:45:00.001+01:00

I dag slo ein liten sidensvansflokk seg ned like ved verandaen. Rakk så vidt å få eit bilete av ein av dei.

Skogens konge, eller?

2010-02-12T18:21:00.017+01:00

Fekk eit møte med skogens konge på tur heim frå skula på fredag. Dette er nok fyrste gongen eg har vore så heldig å få sett eit eksemplar som har gevir kunn på eine sida. Veit riktig nok ikkje om den då kan tittelera seg som skogens konge? Kan hende den blir degradert til skogens hoffnarr?

Super søndag

2010-02-09T09:42:00.004+01:00

Blåmeis i flukt

I finveret som var på søndag innvia eg meg sjølv ein 100% skulefri dag! Dette er nok fyrste dagen sidan jula eg verken har gjort, lese eller tenkt skule. Hærle! Dermed vart store delar av dagen nytta til fotografering og for å bli kjent med den nye 7Den!

Ettersom eg må på juss forelesing om 15 min og er litt på hæla for augeblikket for eg satse på at bileta talar for seg sjølv.

Ein ting er klart. Eg må verkeleg prøve å unne meg 100% skulefrie dagar sjølv om masterinnleveringa nærmar seg med stormskritt..

Evenstad og masterjobbing

2010-01-29T10:33:00.008+01:00

Soloppgang frå Evenstadsætra

Har vore oppeatt på Evenstad ei vekes tid no og jobbe med masteroppgåva mi medan Elisabeth har vore på oppsynskurs. Har vorte litt tid til å fotografera innimellom masterjobbinga. Og har allereie innsett no at eg har ikkji stort meir enn tida og vegen fram til innlevering 15. mai.

Ellers har det vorte litt nytt utstyr den siste tida då!! Har fått i hus ein brukt 500 mm med fast blendar 4 og stabilisator. Ei skikkelig "gromlinse". Har bytta ut 50Den med ein ny 7D, håpar verkeleg eg klarar å prioritera litt fotografering innimellom skrivinga utover våren.

Granskog nedanfor Rognvorda.

Juleferie

2009-12-22T18:11:00.008+01:00

Is på Vangsmjøsa

No har eg også endleg fått juleferie. Skal bli gødt å sleppe å verken tenkje på lesing eller skriving av semesteroppgåver ei stund framover!
I Vang er det, som mange andre plassar i landet, temmleg kald om dagen. Dermed gav me blanke i planane om førjulsjakt på hytta på bestemor. Litt kjedeleg, ettersom eg hadde sett fram te å få nokre rolege dagar oppå der. Men dæven! Det er no gødt å slappe tå heime også rett innunder jul!

Isformasjon på stein.
Ved fyrste augekast, og ein god del fantasi, minnar denne kanskje litt om Sør-Amerika (?).

Eg og fadern hadde ein liten tur nedved Vansmjøsa i dag for å sjå etter motiv. Temperaturen føre til at ein halvannentimes tur var meir enn nok. Då var det godt å koma seg innatt forran ovnen med hundene for å få att varme og kjensler i fingre og tær. Alle

Fadern knipsa eit bilete av meg medan eg fotograferte is
- ikkji rart ein blir kald når ein ligg slik på isen

Desember

2009-12-12T20:00:00.003+01:00

Desember er som tidlegare nemnd ein travel månad med mykje fint lys og alt for korte dagar. Heldigvis ser eg at også andre opplevar Desember på same måten. Følgjer med på ein lang rekkje fotoblogger. Blant anna på Kjartan Tranas fotoblogg, der ser eg at han har sett i gang sitt eige desember-prosjekt som blant anna inneberer at han har med seg kameraet sitt over alt til einkvar anledning.

Dette inspirerte meg! No er det riktig nok ikkje dei heilt store motiva eg opplevar i 100-sona på E6 mellom Ås og Vestby (dette er stortsett den einaste tida på dagen eg opplevar fotolys). Uansett. I dag tok eg med meg fotoutstyret, og nedprioriterte lesesalen nokre timar til fordel for å ligge i den fuktige torvmosen, langsmed ein bekk, mellom Gaarder og Kroer - for å fotografera!

Dette er kanskje ikkje motiv eg i fyrste rekke assosierar med desember. Men bileta kan kanskje likevel gje assosiasjonar til julepynt med glitter og kuler likevel? Med litt fantasi får det meg til å tenkje på både juletrekuler, glitter og stas.

Men det kan hende at det berre er eg som har så livlig fantasi?

Kalde dagar

2009-12-05T12:43:00.007+01:00

Slutten av november og desember månad er alltid travle dagar som student. Dagane går stortsett med til semesteroppgåver og eksamenslesing, og med kortare dagar blir det altfor lite tid til foto. Onsdag klarte eg å avslutta litt tidlegare på skula for å rekke dei siste solstrålane før sola gjekk ned, det rakk eg sjølvsagt ikkje. I det eg kom heim krøyp sola akkurat ned over grantoppane i vest, så der gjekk planane om stemningsbileta med solnedgang over Kjennstjernet i vasken.

Heldgvis hadde værgudane klart å klemme inn nokre dagar med minusgrader, og det har vore eit kjærkomment lyspunkt, ettersom den siste tida her kan beskrives som temmlig grå og fuktig. Kuldegradar og skyfri himmel førte til at eg fekk med meg ein fin blåtime med fullmåneoppgang før det vart mørkt.

Ellers er det fint å bu i ei hytte i skogkanten. Eg har fått i gang fuglefôringa og har dagleg besøk av kjøttmeis, blåmeis, granmeis, løvmeis, svartmeis, toppmeis, spettmeis og nøtteskrike, i tilegg til ei par gjesteoppptredenar av trekrypar, raudstrupe og gjerdesmett. Så eg satsar på litt fotografering så fort eksamensperioda er over og været vil forholda seg litt mindre fuktigt.
Dei siste kveldane (og morgonane) har det også søtte ei kattugle å hukra i bakom utedoen, så håpar den slår seg ned i nærleiken!

Månen på tur opp

Frossen dam

Afrika

2009-11-16T21:44:00.003+01:00

Gnu i Ngorongoro krateret

I førrige veke hadde naturforvalterlaget filmframsyning på skula der dei synte fram ein David Attenborough film, med blant anna mange fine dyr frå Afrika. Ettersom eg har vore ei "rydde-modus" med bileta mine, har eg etterkvart byrja å få oversikt over bileta frå Tanzania når eg var der sumaren 2007. Eg har riktig nok ikkje like spektakulære bilete som Attenborough og gjengen, men legg like vel ved eit par minner frå turen.

Løve på veg ned frå tre i Serengeti

Giraff med "insektsplukkaren" rundt hovudet

Andre camp på tur opp til Kilimanjaro

Snø

2009-11-07T13:44:00.010+01:00

Riktig nok er bakken i Vestbyområdet framleis relativ bar og fuktig, men i Vladresbyrjar det verkeleg å bli vinter. Då er det fint å ha moglegheite og hive seg i bilen for ein Vangstur.

Sjølvportrett frå hjortejakta

I går fekk eg meg ein tur på hjortejakt; eg hadde sett for meg at snøen som kom skulle gje ypperlige snikjakt forhold - men der tok eg feil. For det fyrste hadde det kome mykje meir snø enn eg hadde regna med (tungt å vabbe i snø opp til knea). Og for det andre hadde det vore ei mildare periode mellom snøfall som resulterte i eit ypperlig skarelag (og som alle veit: skare bråkar - mykje). Vart sjølvsagt ikkje hjortefall, men fekk likevel sjå tre dyr. Det er alltid stas!

Fadern tok bilete av oss når me va i farta nedover jordet

I dag var eg, hundene og muttern på årets fyrste skitur oppi lia. Eg må nok inrømma at det er lenge sidan skimuskulaturen har vore i bruk og den fekk verkeleg køyrt seg. Men utrule morro!! Eg regnar med at ho som måtte stå att i kjøttdisken på Mega Vestby er temmleg misunnleg no ;)

Gjennomgang av bilder

2009-09-22T10:35:00.005+02:00

Sjølv om det er litt lite fotografering om dagen, har eg vore flink til å få gått gjennom og organisert bilder. For det er vel eit gjennomgåande problem for dei fleste som tar ein del bilder at bildene hopar seg opp, og etterkvart blir det berre kaos. Når kaoset har oppstått, blir det eit enormt tiltak å ta fatt på oppgåva att. I helga fekk eg heldigvis "ånden" over meg att, og vart endelig ferdig med å gå igjennom bileta frå 2007 (har likevel framleis att ein del).

Grunnen til dette plutselige initiativet kjem av ein henvending frå Valdres kunstforening som kom med ein førespurnad om eg ville vera med å stille ut nokre bilete over nyåret ei gøng. Etter å ha fundert litt og takka ja, har eg innsett at eg må byrja å finna fram aktuelle bilete. Ettersom eg ikkji har vore med på åsyne fram bileta på tilsvarande måte før er det litt ekstra spennande.

Sidan eg har brukt litt av dem siste tida på å gå gjennom gamle bilete legger eg ved nokre glimt frå tidlegare tider.

Elg i Imsdalen, mars 2007

Fyrste snøfallet i Herredalen, oktober 2004.

Kiter på Vangsmjøsa, ein av mange vindfulle dagar juli 2007

Septembermorgon

2009-09-21T18:33:00.004+02:00

Septembermorgon ved Laglim
(biletet bør trykkast på for å opplevast større)

Slenger i vegen eit bilete frå ein flott morgon ved Laglim heime i Vang i førrige veke. Dette var etter ein av dei fyrste nettene der gradestokken hadde passert under null i løpet av natta. Skulle eigentleg ut å sjå etter ender. Men når det fyrste eg gjorde va å skremme den einaste anda som var på denne sida, var det ikkje stort meir å gå etter. Håpar det fine veret blir noenlunde det same mot helga att når elgjakta sparkar i gang.

For tida går dagane ellers med til alt for lite fotografering, prøver å retta ein innsatsen mot skulearbeid og få nytta dagane på lesesalen ettersom det blir ei langhelg med jakt i Vang frå onsdag/torsdag av att.

Jakt

2009-09-14T15:33:00.004+02:00

Då va 10. september endelig passert og jakta er i gang. Ettersom fjorårets jakt vart spolert av kyssesjuka har eg gleda meg som ein unge i mange veker alt. Det var ekstramoro sidan detta var Lanos fyrste jakttur og det var knytt spenning til korleis han ville te seg. Han storkoste seg med å springe og vimse rundt i lyng og kratt og fekk ved eit par anledningar fugl i nesa, så det va moro! :)

Elisabeth og hundane var med oppover te Vang og me fekk fleire fine turar etter småviltet fredag og laurdag, sjølv om det ikkje vart vilt på uss. Sidan Elisabeth måtte nedover att laurdag og været i går var fantastisk, rusla eg og Lano ein tur oppover rundt Hugakollen. Utan dei heilt store forventningane, ettersom det har jamn trafikk der i helga. Men like ovanfor Lyberg letta det eit rypekull, og kullet vart redusert med ei rype.

Lano posera med hagla og rypa (Lano kan forøvrig ikkje tilskrivast noko ære for fallet, ettersom han stod bak meg når kullet letta, men han får skryt som triveleg jaktkammerat).

Lano vart ei erfaring rikare i forhold til kryssing av blautmyr - at det i framtida nok lønner seg å springa rundt.

Etter at Elisabeth og Luke hadde dura nedover te Vestby att prøvde eg og Harald oss ut eit par turar etter hjorten. Hjorten var nok lurare enn jegarane denna gongen, så me får heller håpa det blir hjortefall seinare i haust.

Morgonstemning ved Laglim på tur ut for å sjå etter hjorten

Hovudutferd te sørlandet

2009-09-07T13:53:00.003+02:00

I midten av august reiste, som tidlegare nemd, 5. klasse naturforvaltning på hovudutferd te sørlandet. Eit stramt program og ivrige turguider klaffar som regel dårleg med studentar som er fotointerreserte og har ynskje om å nytta meir tid enn gjennomsnittet på ulike lokalitetar. Dette førte til at undertegnede stortsett var sist i flokken, eller gjerne litt bak, når me var på tur. Dette va igrunn litt synd, for me var innom mange spennande plassar eg gjerne skulle nytta meir tid på. Forhåpentlegvis får eg meg ein tur nedatt ved ein seinare annledning.

Dette er frå dei nedlagt gruvene i Knaben. Ei jente i klassa stod på desse gamla lodda under ein presentasjon me fekk i det gamle "kabelkontroll huset".

Nest siste dagen var me på utflukt til Oksøy - Ryvingen landskapsvernområde i Søgne kommune. Her er me oppå det høgste punktet, der tyskarane under krigen hadde skytestillingar i frå.

Norsk natur farvel?

2009-09-06T10:49:00.008+02:00

Tittelen på innlegget er inspirert av professor Sigmund Hågvar ved UMB, som me femte klasse ved master i naturforvaltning har vore på åtte dagars hovudutferd til Sørlandet med. For eit par år sidan gav Hågvar og Bredo Berntsen ut ei bok der dei med bekymring sette fokus på den gradvis nedbygginga og fragmenteringa av norsk natur. Som ein indikasjon på dette blir det drage fram at ved starten av 1900-talet var omlag halvparten av Noreg å rekne som "villmarksprega", i dag er denne delen minka til i underkant av 12 % (kjelde: dirnat.no).

Gjennom feltarbeidet til masteroppgåva mi har eg i sumar vore på Beitostølen for å kartlegge vegetasjon og vegetasjonsendringar, med fokus på med dei menneskeskapte landskapsendringane. Dagens bilete er tydlege bevis på inngrep og kor mykje tilrettelegging me menneske krever for å få ei hytte på fjellet der me ska nyte den friske lufta og naturen rundt oss. Biletet over er frå ei myr ved skistadionen som grøftes for å gjera plass til fleire hytter. I bakgrunnen skimtes nokre nyleg oppsette hytter.

Dette biletet er frå ei myr som det akkurat har vorte take hol på.

Under vatn

2009-07-26T23:12:00.002+02:00

Har vøre så heldig at eg har fått moglegheiten til å teste ut eit undervasshus for speilrefleks dei siste par dagane. Verkeleg artigt å få bilete frå miljø ein vanlegvis ikkje oppheld seg i.

Undervassgjerde i Nørsvinsfjorden (kanskje det er sjøku der?).

Ein liten ørkytunge (gørrkim), annslagsvis 2 cm lang.

Fyrste del av labben te Lano som æ på tur ut i vatnet.

Lano på tur ut i vatnet

Lano utforskar Vangsmjøsa

Tur nordover

2009-07-20T12:14:00.005+02:00

Intill i sumar hadde eg ikkji vore lenger nord i Noreg enn Tolga. I skrivande stund er eg faktisk nordover for andre gong denne sumaren. Og eg ser ikkje bortifrå at det blir fleire turar nordover - det er enormt flott oppi her. Legger ved nokre kjappe minner frå dei siste dagane.

Måke ved Saltstraumen

Me var på topptur til Halsatuva (528 moh), her frå toppunktet.

Elisabeth og Luke på tur ned frå Halsatuva, delar av Halsa skimtast i bakgrunnen

Kanotur på Grønåsvatnet.

Utsikt over Grønåsvatnet

I går kveld var me ute på sjøen og padla oss ein tur i kveldssola

Sola, rett før den smyger seg bakom fjellet

Padleåre

Ei stund sia sist

2009-07-13T20:21:00.005+02:00

Gjennom dei siste vekene har eg fått sett mykje av variasjonen i Noreg. Eg har vore på vegetasjonskartlegging i Vik i vest, Vesterålen i nord, og i Brumunddal i midt/aust av landet. Det har verkele vore artigt å sjå delar av landet ein verken har sett eller har vitja tidlegare. Sidan alt har vøre i jobbsamanheng har det ikkje vore mykje tid til fotografering, legg ved litt av det eg har sett.

Ferja mellom Horten og Moss

Utsikt over Vik i sogn

Fellesbefaring i kartleggingsområdet på øya Hadsel i Vesterålen, i bakgrunnen ser ein Lofotenfjella

Det var uvær i vente når eg stod på ei svær myr i Furnes allminnin, Brumunddalen.

Ein kan godt forstå at folk ser skrømt og andre skumle skapningar når ein møter på rotvelter som denne

I går kveld var eg ein tur oppover Gilafjellet her heime i Vang. Der møtte eg denne heiloen

På same turen fekk eg også bilete av steinskvett og løvsanger. Litt artigt å få bilete av dei i lag.

Feltarbeidar

2009-06-21T22:15:00.004+02:00

Sesongen som feltarbeider byrjar i morgon. Då set me uss på flyet te Sogndal for å byrja på vegetasjonskartlegginga som skal gjennomførast i området rundt Vik. Legger ved nokre minne frå fjorårets feltsesong.

Mengder av innsekt

Bøyd fløy, etter eit fall

Ein kjend positur for ein vegetasjonskartleggar (om du ser ein person som står slik i skogen har han ikkji rømt frå ein institusjon eller tilsvarande, men er i djup undring over kva vegetasjonstype han befinn seg i).

Den sjeldne og fine Svartkurla

Ein artig knokkel, som også kunne nyttast som maske.

Fyldigare oppdatering frå Sverige

2009-06-20T10:23:00.012+02:00

Har ikkji skjedd mykje spanande på fotofronten den siste veka. Har vore travelt opptatt med feltkurs i vegetasjosnkartlegging. I tillegg er eg i gang med å fløta ut frå kollektivet eg bur i, samtidig som eg førebur sumarjobb/feltarbeid til masteroppgåva. Det er nok å henge fingrane i.

I førige veke var eg og min far, Thor, ein tur i Sverige. På grunn av stramt program for begge parter var det berre mogleg å ta turen frå onsdag til torsdag, litt knapt tid i forhold til den lange reisevegen og at ein får mindre moglegheitar for at det skal klaffe bildemessigt. Når været i tillegg var spådd særdeles ustabilt, med stor sannsynlegheit for regn, mykje regn. Førte det til at me tvilte veldigt på om me skulle ta turen enn ikkje. Men etter å ha studert værmeldingane på både yr.no, storm.no og smhi.se (Sveriges Meteorlogiska och Hydrologiska Institut), samteit par telefonsamtaler med vår kjentmann i området onsdagsmorgonen, heiv me uss rundt og dura over te Sverige.

Etter som me kom lengre og lengre innover i Svergie vart skyane berre mørkare og mørkare. Etterkvart som me nærma uss staden me skulle til byrja det å regna også, til slutt ganske kraftigt. På dette punktet var ikkje stemningen i bilen heilt på topp. Me vurderte faktisk å returnera til Noreg same kvelden, men vart einige om å sjå ann korleis det utvikla seg. Heldigvis roa det verste regnet seg når me kom fram, men det var framleis langt unna ideelt fotolys. Vi russla likevel ut i det svenske kulturlandskapet. Eit kulturlandskap som forøvrigt er innmari fint; mykje spennande både å sjå og ta bilde av - sku gjerne brukt meir tid nedi der.
Me sette uss ned ved eit hestebeite i kanten av ein skogkrull. Reiret til ugla var nemmleg plassert inne i skogkrullen, og me høyrde ungane maste på mat. Etter ei lita tid dukka ugla opp også, og eit nytt kryss i fugleboka var eit faktum. Artigt! Resten av kvelden vart brukt på å fotografera ugla på litt for lave lukkartidar og på litt for høg iso-verdiar. Heldigvis er canons 5d mkII betrakteleg betre på høge iso-verdiar, så det vart likevell nokre bilete frå dene økta som ein ellers ikkji hadde fått.

Lappuglehannen i flukt (1/160 sek, iso 2000).
Dette biletet fortel det meste om stemninga som var onsdagskvelden.

Med lovnader frå vår bekjente om betre vær dagen etterpå vart me verande nattaover. Morgonen etter vart me vekt av eit, om mogleg, endå kraftigera regnvær mot biltaket enn det me hade vore borti dagen før. Så morgonen vart nytta i bilen, og me hadde god tid til ein lengre frukost beståande av kneipbrød og god morgen yoghurt. Sidan det ikkje virka som regnet hadde tenkt til å gje seg, såg me ikkje noke poeng i å prøve på ugla. I staden humpa me rundt på svenske sølete skogsbilvegar i kulturlandskapet i håp om å sjå, og eventuelt fotografera, noke vilt frå bilen. Det endte med at me fekk bilde av sørhare, rådyrbukk, rådyrkilling med to kalvar, traner, tornirisk og tornskate. Dette var me igrunn nøgd med.

Utover morgonen hente det for ein gongsskuld det som værmeldinga meldte; det lysna opp. Det vart riktigt nok berre 2 minutter med sol i løpet av formiddagen, men no vart det mogleg å fotografera med anstendige lukkertidar og iso-verdiar. I løpet av formiddagen fekk meg fleire moglegheitar både på flukt, landing og vanlege bilete i tre. Dette var verkeleg ei artig oppleving!

For å verkeleg sette krona turen vart me tipsa om ein isfugl lokalitet, der det skulle vera moglegheitar for å få brukbare bilete. Plassen var ved ei elv, der isfuglen hadde ein fast sittepinne på motsett side av ei elv frå reiret. I tillegg så var det ikkje store omvegen for heimturen. Dette måtte me berre prøva å få med oss!

Etter litt meir køyring enn planlagt på ymse ulike svenske småveger, og listing gjennom jordbær åkre kom me til plassen ved elva. Og som me hadde fått beskjed om var det ein pinne som stod litt ut i elva. Den må det vera tenke me, for det skulle berre vera ein mogleg pinne som den kunne lande på. Det var ikkje tilfellet, det var nemmleg to pinner der. Denne som me å venta i kamuflasje ved, og ein anna ein 30 meter lenger opp i elva. Og sjølvsagt var det pinnen 30 meter unna isfuglen sette seg på, fleire gonger. Likevel hadde me trua på at den likevel kunne setta seg ved oss. Etter eit par timer innsåg me realiteten at me hadde sett uss ved feil pinne. Nedtur. Vi fann ut at me måtte foreta ei kjapp reorganisering. og rigga oss til ved pinnen lenger opp. No byrja det å li på ettermiddagen og lyset var ikkji det store lenger. Vi burde også koma oss på tur heimover snart. Me fann ut at me kunne prøve ein times tid her også. I løpet av den neste timen var den berre innom denne pinnen eingong. Heldigvis fekk me nokre bilete då.

Nattravn

2009-06-14T18:23:00.006+02:00

Lovde vel eigentleg å koma med ein meir detaljert oppdatering av Sverige turen. Det kjem, men ikkje no.

I går kveld var endeleg yr.no og værgudane einige att (det har desverre vore ein del avvik i det siste). Det var melt skyfri himmels til kvelds, og på ein fin laurdagskveld kan det berre bety ein ting: nattravntur!

Var tidlegare ute enn sist, i håp om å få litt betre lysforhold når nattravnen skulle forsøkast å forevigas. Autofokusen er litt meir samarbeidsvillig med større kontrast mellom fugl og himmel - samt at det blåeauget også er greiare å ha med å gjera når det er litt lyst. Som sagt så var me tidlegare på plass i skogen - det var myggen òg. Ettersom myggsprayen låg att heime, vart det heile ei brukbar tålmodigheitsprøve! Myggen vart heldigvis fort gløyt når nattravnen byrja spelet, og flaksa forbi oss mellom trea på furumoen. I ein times tid hadde me den rundt oss. Dette gav heldigvis eit par fotomoglegeitar, og eg er litt meir nøgd utfallet no enn sist.

Snartur te Sverige

2009-06-12T16:38:00.004+02:00

Har vore en snartur te Sverige med fattern. Legger ved eit par bilete frå turen. Kjem sterkare tilbake med fyldigare oppdatering.

Rådyrbukk og traner

Lappugle

Isfugl

Kveldsstemning ved Langvatnet

2009-06-09T15:46:00.009+02:00

Lenge har Elisabeth hatt eit ynskje om å syna fram områda ho sprang rundt i som yngre. No har me endele vøre på ein etterlengta telttur til Langvannet. Og eg skjønar verkeleg kvifor ho likar seg så godt i dette området.

Etter ein knap times gange kom me akkurat fram til teltplassen i det sola la sine siste stråler på svalberga langs Langvatnet. Dette var starten på ein stemningsfull blåtime som varte og varte.

Sjølvportrett av meg og Lano (ikkje like lett for nokon av oss å sita heilt i ro med ei eksponeringstid på 1/5 sekund).

Til slutt må eg avslutta med ein hyllest til 5D mkIIen! Eg syns dette eit kamera som gjev kjempemoglegheitar for sin bruk. Særleg i forhold til ISO og støy - det gjev så mykje større moglegheitar for å få bilete ein ellers kanskje ikkje hadde fått.

Luke ser utover Langvatnet.
Biletet er take på iso 2000 kl 11 om kvelden

Nattravn

2009-06-07T23:30:00.001+02:00

I går kveld/natt fekk eg oppleva nattravn for fyrste gong. Det trur eg er ei naturoppleving ikkje mange har opplevd. Me var oppe på ein tørr furumo i skumringen. Mot ein lokalitet me viste det var observert nattravn på tidlegare. I bakgrunnen høyrde me trostesongen frå granskogen nedanfor, og med jamne mellomrom passert rugdas velkjente silhuett over oss med dei lett gjenkjennelege ”pisp – pisp lydane”. Med eit blir me var lyden; ein overraskande høg, langvarig, og på grensa til irriterande, sirenelikande lyd innimellom dei glisne furuskuggane framfor oss. ”Der har me natteravnen”, blir det kviskra. Etter som me listar uss framover, kjem ” ”errrrrrrurrrrrrrurrrrrrerrrrrrrrrr” lyden nærare. Brått blir det stilt. Me skvetter til av klappelydar nedanfor oss, og blir merksam på to mørke skuggar som seglar forbi oss på lange, smale vingar. Skuggane forsvinn i skumringa. Mitt fryste glimt av nattravnen. På ny høyrer me ”errrrrrrurrrrrrrurrrrrrerrrrrrrrrr”, lenger vekk blant mørke furustammar.

Me setter oss til å venta ved ei gamal furu, i håp om å få nokre bilete. Det var utruleg kor lenge den kunne halde på med sirenelyden, og ikkje minst intensiteten. Fleire gonger i løpet av den neste timen passerte fuglen over oss i stor fart. Generelt er fugl i flukt vanskeleg å få skarpe bilete av. Nattravn i flukt, i mørket, viste seg å vera tilnærma umogleg. Legger likevel med eit par av bileta frå i går.

I blant går ting litt på tvørke

2009-06-06T19:50:00.003+02:00

Legger ved nokre bilete frå gårdagens kveldstur ved Årungen. Eg følar at biletet over representerar dagen i går. Himmelen med skyene står for harmonien og roen ein bør ha når det er ferie. Det forstyrrande graset i forkant kjem inn som saboterande element, og øydlegg harmonien.

I blant må ein berre innsjå at ting går litt på tvørke. Då må kan ein gjera som hettemåka ovanfor; prøva å styra seg fortast mogleg ut av det...

...når ein er ute, gjeld det å letta like fort som måka for å koma seg vidare.

Vang

2009-06-02T09:54:00.005+02:00

Luke i svevet med Hugakollen bak og utsyn nedover dalen mot Slidre

Torsdag sette me uss i bilen og dura oppover te Vang. Har vøre gødt å hatt ei skikkelig lang helg med avkobling og Ås-fri! Me har også fått med uss ein ved dugnad hjå bestemor og ein triveleg tur for å vitja Vikja Turid, kombinert med ein liten rundtur i indre Sogn. Me avslutta med ein tur opp til Avdalen gard i Utladalen Landskapsvernområde, der eg var sivilarbeidar. Dø kan tru det va fint å koma seg ein tur oppatt der.

Dei siste dagane har eg hatt eit fotoprosjekt med grønnsisik på kvist, det har foreløpigt ikkje gått akkurat som eg har tenkt meg. Grønsisiken, er som alle andre skapningar veldig vanskelig å forutsjå, samt at dei sjelden gjer akurat som ein har tenkt seg. Legger likevel med eit par glimt av frå føremiddagen i går.

I går kveld var eg ein liten tur ute for å fotografere stemorsblomster.

Vår II

2009-05-27T21:39:00.009+02:00

Vil fortsette frå der eg slapp i går med å vise fram nokre intrykk frå i vår. I kveld legger er ved nokre svart-kvit bilete.

Ein varm vårkveld var eg i skogen nede ved Årungen for å høyre på fuglesangen i Syverudskogen. Etter turen i skogen gjekk eg nedom vasskanten på Årungen for å sjå på solnedgangen. Rett før sola forsvann ned bak åskammen vart eg var plaskelydar litt bortanfor meg. Det viste seg å vera ei makrellterne som jakta småfisk like inne ved land. Den var ingen dødseffektiv jegar, og trengte nokre forsøk før den fekk fangsten. Dette gav meg moglegheita for å koma meg nærare og forsøke å få bilete.

Dette er frå same kvelden som makrellterna over. Her har sola akkurat gått ned og lys-refleksjonane i vatnet er på tur til å forsvinne. Eg har ikkje stort å seia om biletet, men eg er veldig glad i svart-kvit bilete med store kontrastar, tilnærma utan nyansar. Samtidig som krusingane i vatnet er med på å mjuke opp kontrastane.

I slutten av forrige veke var Elisabeth og eg ein tur på Tofte for å sjå kvar ho har kome i frå. Dette var fyrste gongen eg har vore på Tofte og eg må innrømme at det var ikkje heilt som venta. Eg har høyrt mykje om staden, både possitivt og negativt. Biletet over gjenspeglar litt av førehandsintrykket eg har fått av plassen. Eit industrisamfunn med den gjennomgåande "Tofte lukta". Biletet syner Hurum papirfabrikk frå Bakkestranda.
Eg kan vel inrømme at dette er eit intrykk eg ikkje sit att med etter å ha besøkt staden. Riktig nok er sjølve "sentrum" prega av industrien, og takka vera god vind frå Oslofjorden kjende eg ingen ting til "Tofte lukta", men eg syns det var ein fin og trivele plass.

Dette biletet viser Elisabeth og Lano (hunden) frå same Bakkestranda som biletet over, berre sett utover mot Oslofjorden.

17. mai helga tilbrakte vi på Evenstad i Østerdalen. Etter ein tur oppi Evenstadlia, kom eg bak denne bobbla på tur ned att. Fekk fiska opp kameraet og knipsa nokre biletet medan me dura nedover.

tilslutt må eg avslutte med eit bilete av det som har prega mesteparten av denne tida, nemmleg lesing. Her er Sigurd og eg på tur te å avslutte lesinga mot eksamen i Regulerings- og miljørett II. Boka han leser er Noregs lovar.

Vår

2009-05-26T21:47:00.005+02:00

Våren er ei fin tid. Snøen smeltar, været blir varmare, dagane lengre, kveldane lysare og livet i skogen tek seg betraktelig opp. Det er berre så innmari synd at eksamenskøyret byrjar for fullt, og dagane heller må nyttast på lesesalen i staden for å vera ute. I starten av mai fekk eg ein ny 5D mk II i hus, og eg har verka i fingrane etter å koma meg ut å få testa det. Heldigvis har eg klart å prioritera litt og har fått fleire fine turar ut. Ettersom semesteret no er avslutta vil eg visa fram litt av intrykka frå denne tida.

Strutsevinge frå Syverudskogen ved Årungen

Snegler

2009-05-25T15:51:00.008+02:00

Sneglar er ikkje kjent for å vera dei mest spektakulære skapningane. Dei er ikkje særleg raske, og dei blir ikkje regna for å vera ein stor trugsel mot turgåarar og friluftslivet generelt. Sjølv om det stadig vekk er oppslag i media om dei grufulle mordersneglane er dei likevel berre ein trugsel mot hagar, og hageplantar. Uansett, sneglar er snodige skapningar. På ein tur i området rundt Pollenvannet naturreservat kom eg over mange vinbergsneglar (Helix pomatia). Det fyrste som slo meg var at dette måtte vera monster sneglar. Eg har aldri i mitt liv sett så svære sneglar før. Riktig nok har grønnsakshagen te muttern jamleg besøk av sneglar, men aldri i nærleiken av desse. Eg vart fascinert. Sneglane kan riktig nok ikkje blir større enn 45 - 45 mm høg, og tilsvarande brei, men eg tykkjer det likevel er relativt stort. Eit kjapt oppslag i Insekter og småkryp i norske skoger fortalde meg samtidig at det var den største norske landlevande sneglen med hus. Altså, det er ein kjempe me har å gjera med!

Blogg

2009-05-23T20:03:00.003+02:00

Jaja, då har eg også kasta meg på blogg-bølgja. Har surfa ein del rundt på nettet og har vore innom mange interessante og inspirerande bloggar, særleg fotobloggar. Framover kjem eg til å oppdatera med bilete og ulike hendingar.

Startar med å legga ved nokre bilete frå orrfuglleik på Romeriksåsen frå tidlegare i vår.